Karty szczepień, sterta świstków i dzięki amerykańskiej biurokracji nie złożyłam jeszcze papierów w szkole G. Okazało się u lekarza, że na zły rodzaj wizyty zapisałam dziecko i nie mogą jej zaszczepić. Rodzaju wizyty w systemie też zmienić nie mogą (a w sklepie mogą wymienić jedne ciastka na inne, dziwne). W ogóle nie bardzo mogą pomóc według pielęgniarki, której moje dzieci się już boją. Według niej to G nawet do naszego pediatry nie była zapisana, co mi powiedziała na dzień dobry, zanim w systemie sprawdziła, bo to przecież niemożliwe, żeby była, bo on jest taki zajęty i ma tyyyyyylu pacjentów. Okazało się, że zapisana do niego już dawno była. Mina pielęgniarki - bezcenna (dobrze jej tak za straszenie moich dzieci).

Szczęściem pediatra jest w porządku, tylko ta jedna pielęgniarka i sztywność systemu wyjątkowo mi na nerwy działają.

Dziś za drugim podejściem udało się podać G brakujące szczepionki i zrobić jej próbę tuberkulinową (obowiązuje wszystkie dzieci urodzone lub przebywające kiedykolwiek ponad miesiąc poza Kalifornią przed rozpoczęciem szkoły).

Jak pisałam wyżej, pediatra jest bardzo w porządku, więc nie potraktował mnie dziwnie, gdy poprosiłam o niepodawanie połowy z listy szczepień, które dla G system przygotował. Tylko te obowiązkowe. Staram się nie szaleć w temacie szczepień i dzieci z zasady szczepię, ale do tej pory każde miało indywidualny, dopasowany do cech osobniczych kalendarz szczepień, a nie taki z komputera. Unikam nadmiernego szczepienia, w szczególności nie chciałabym jej podać 8 szczepionek na raz (to by było 6 wkłuć plus próba TB), co uważam za nadmiar szczęścia dla czteroletniego dziecka w ciągu jednej wizyty.

Na tym mi mijały ostatnie dni - na szalonym parkowaniu pod szpitalem i załatwianiu różnych papierków do szkoły.

Porównując polski system opieki zdrowotnej dla dzieci, portugalski i amerykański, z przykrością stwierdzam, że amerykański jest dziwny w porównaniu z polskim i portugalskim. Dziś G się w gabinecie rozszlochała, że ona chce do swojego doktora Sandro, który nigdy nie kazał jej zakładać dziwnego ubranka, w którym jej zimno było, który ją szczepił u mnie na kolanach i był fajny. Nasza polskie pielęgniarki były takie se, ale w porównaniu z tą amerykańską to były anioły życzliwości i zrozumienia. A nasi warszawscy lekarze są super. Ten amerykański doktor jest ok, ale sztywność systemu psuje całe dobre wrażenie, jakie robi lekarz.